![\"olekzbj\"](\"http:\/\/bezjacka.art.pl\/strona\/wp-content\/uploads\/2009\/07\/olekzbj.jpg\")
<\/p>\nNa gitarze basowej grywa\u0142em ju\u017c w szkole \u015bredniej pod koniec lat 60., i to w kilku r\u00f3\u017cnych zespo\u0142ach. Najcz\u0119\u015bciej jednak wyst\u0119powa\u0142em jako balladzista, bas pozostawiaj\u0105c w domu. Od czasu do czasu zdarza\u0142y si\u0119 jednak okazje, by pogra\u0107 gdzie\u015b na basie i skwapliwie z nich korzysta\u0142em. Do 10 maja 2007 gra\u0142em na basie z grup\u0105 “BEZ JACKA”. Oto historia, jak do tego dosz\u0142o Z tr\u00f3jk\u0105 braci Stefa\u0144skich zetkn\u0105\u0142em si\u0119 po raz pierwszy chyba w grudniu 1978r.<\/p>\n
Organizator mojego recitalu w klubie Uniwersytetu Gda\u0144skiego “WYSEPKA” powiedzia\u0142 mi, \u017ce wyst\u0105pi przede mn\u0105 interesuj\u0105ca grupa wykonuj\u0105ca poezj\u0119 \u015bpiewan\u0105. Obejrza\u0142em kawa\u0142ek ich koncertu i poszed\u0142em si\u0119 rozgrywa\u0107 do garderoby, zdziwiony, \u017ce wyst\u0119powali przy niebieskich reflektorach, co dawa\u0142o nastr\u00f3j usypiaj\u0105co – liryczny. Rozgrywaj\u0105c si\u0119, \u0142owi\u0142em uchem d\u017awi\u0119ki ze sceny, wybitnie stonowane, a\u017c w ko\u0144cu, gdzie\u015b po p\u00f3\u0142godzinie, po r\u00f3wnie stonowanych oklaskach zapad\u0142a cisza. I w tej ciszy us\u0142ysza\u0142em ch\u00f3ralny szept przez mikrofony: -Olek!… Olek!…<\/p>\n
Tak w\u0142a\u015bnie zosta\u0142em zapowiedziany. Wszed\u0142em wi\u0119c na scen\u0119, za\u015b Stefa\u0144scy poszli do garderoby. Zaproponowa\u0142em organizatorom i widzom zmian\u0119 nastroju, co nast\u0105pi\u0142o w prosty spos\u00f3b: zgaszono niebieskie reflektory, a zapalono pomara\u0144czowe. Do\u015b\u0107 pr\u0119dko uda\u0142o mi si\u0119 rozbawi\u0107 ludzi tekstami Andrzeja Walig\u00f3rskiego, tak \u017ce w finale licytuj\u0105c \u015bpiewniczek – na ka\u017cdym koncercie tylko jeden, bo mia\u0142em ich ma\u0142o – uzyska\u0142em ca\u0142kiem przyzwoit\u0105 sum\u0119, kt\u00f3ra mog\u0142a by pewnie wystarczy\u0107 na niez\u0142\u0105 kolacj\u0119 dla dw\u00f3ch os\u00f3b. Wr\u00f3ci\u0142em do garderoby i c\u00f3\u017c si\u0119 okaza\u0142o?<\/p>\n
<\/p>\n
Z trzech smutnych facet\u00f3w zrobi\u0142o si\u0119 trzech najwi\u0119kszych weso\u0142k\u00f3w jakich widzia\u0142em, przerzucaj\u0105cych si\u0119 dowcipami. \u015amiechom i \u017cartom nie by\u0142o ko\u0144ca, cho\u0107 ja zgodnie ze swoj\u0105 natur\u0105 by\u0142em w tej zabawie bardziej odbiorc\u0105, ni\u017c nadawc\u0105. W pewnym momencie Jacek, flecista zespo\u0142u braci Stefa\u0144skich, wzi\u0105\u0142 otwart\u0105 paczk\u0119 herbatnik\u00f3w i spyta\u0142 mnie czy mam jeszcze jeden \u015bpiewniczek. Potwierdzi\u0142em, a on powiedzia\u0142: -A czy dasz mi go za herbatnika? Poczu\u0142em w nim bratni\u0105 dusz\u0119 i odpowiedzia\u0142em: -No jasne, \u017ce dam! Pami\u0119tam to pierwsze spotkanie, jakby by\u0142o wczoraj. Byli to naprawd\u0119 odlotowi faceci i naprawd\u0119 ich polubi\u0142em. c.d.n.<\/p>\n
* * *<\/p>\n
Nast\u0119pne nasze koncertowe spotkania, w ci\u0105gu kilku lat, mia\u0142y miejsce na r\u00f3\u017cnych przegl\u0105dach i festiwalikach. Do zespo\u0142u do\u0142\u0105czy\u0142 na flecie poprzecznym Horacy. Jego zara\u017aliwy \u015bmiech na r\u00f3\u017cnych pokoncertowych imprezkach jeszcze bardziej podkr\u0119ca\u0142 atmosfer\u0119, kt\u00f3r\u0105 wytwarzali bracia Stefa\u0144scy. Co\u015b z tych zakulisowych wyg\u0142up\u00f3w zacz\u0119\u0142o przenika\u0107 na estrad\u0119 i po pewnym czasie by\u0142 to najbardziej jajcarski zesp\u00f3\u0142, je\u015bli chodzi o wype\u0142nienie czasu pomi\u0119dzy piosenkami. Nie przypuszcza\u0142em w\u00f3wczas, \u017ce kiedy\u015b do\u0142\u0105cz\u0119 do nich, a w\u0142a\u015bciwie do tego, co z zespo\u0142u po nast\u0119pnych kilku latach pozosta\u0142o…<\/p>\n
W sierpniu 1983r., w tym samym czasie gdy mia\u0142em pierwszy koncert w duecie z Gosi\u0105 Zwierzchowsk\u0105 na Gie\u0142dzie w Szklarskiej Por\u0119bie, Jacek Stefa\u0144ski zagra\u0142 noc\u0105 na Starym Mie\u015bcie w Gda\u0144sku “Mury”. Trwa\u0142 w\u00f3wczas stan wojenny, a melodi\u0119 t\u0119 wykorzystywano jako sygna\u0142 podziemnego Radia Solidarno\u015b\u0107. By\u0142a to ewidentna prowokacja ze strony Jacka, tak \u017ce zaraz dw\u00f3ch wysportowanych m\u0142odych ludzi, tzw. “nieznanych sprawc\u00f3w”, spu\u015bci\u0142o mu \u0142omot, po kt\u00f3rym zmar\u0142 w szpitalu.<\/p>\n
Ostatni raz widzieli\u015bmy Jacka kilkana\u015bcie dni wcze\u015bniej w Gda\u0144sku, gdy wybierali\u015bmy si\u0119 z Gosi\u0105 jako obserwatorzy na Festiwal Poezji \u015apiewanej w Olsztynie. Mieli\u015bmy jecha\u0107 tam autostopem. Jacek pojecha\u0142 z nami tramwajem do trasy wylotowej na Warszaw\u0119. Po d\u0142u\u017cszej rozmowie i to do\u015b\u0107 powa\u017cnej jak na niego \/rozmawiali\u015bmy m.in. o jego dwuletnim synku Szymonie\/, Jacek zostawi\u0142 nas na skrzy\u017cowaniu przy Bramie \u017bu\u0142awskiej i odchodz\u0105c coraz dalej b\u0142aznowa\u0142, \u017ce p\u0142acze z powodu rozstania z nami. Mia\u0142 ze sob\u0105 sw\u00f3j nieod\u0142\u0105czny plecaczek, w kt\u00f3rym trzyma\u0142 roz\u0142o\u017cone na cz\u0119\u015bci flety: sopran, alt i tenor. I takim go zapami\u0119ta\u0142em: niezwykle dowcipny facet na lekkim rauszu, wyg\u0142upiaj\u0105cy si\u0119 bez \u017cadnych zahamowa\u0144 jak ma\u0142e dziecko, graj\u0105cy na fletach jak nikt inny, w absolutnie niepowtarzalny spos\u00f3b.<\/p>\n
Po nieca\u0142ych dw\u00f3ch miesi\u0105cach od pogrzebu Jacka pojecha\u0142em z Gosi\u0105 na kilka dni do Jastrz\u0119biej G\u00f3ry, gdzie mieli\u015bmy zagra\u0107 dla student\u00f3w na obozie roku “0′ Politechniki Gda\u0144skiej. Opr\u00f3cz nas pojawi\u0142 si\u0119 tam r\u00f3wnie\u017c niejaki “Lumbago”, bardzo odlotowy facet z gitar\u0105, kt\u00f3ry mia\u0142 za zadanie roz\u015bpiewywa\u0107 student\u00f3w wieczorami. Polubili\u015bmy si\u0119 i od czasu do czasu udzielali\u015bmy mu wsparcia wokalno-gitarowego. Na m\u00f3j koncert z Gosi\u0105 1 pa\u017adziernika 1993r. przyjechali te\u017c z Gda\u0144ska dwaj bracia Stefa\u0144scy – Zbyszek i Ja\u015b, oraz Horacy, deklaruj\u0105c \u017ce zupe\u0142nie gratis wezm\u0105 udzia\u0142 w koncercie. Koncert ten w drugiej po\u0142owie przerodzi\u0142 si\u0119 w og\u00f3ln\u0105 improwizacj\u0119 i wtedy w\u0142a\u015bnie po raz pierwszy zagrali\u015bmy wsp\u00f3lnie, cho\u0107 ja tylko go\u015bcinnie i nie na gitarze basowej, a klasycznej.<\/p>\n
Nie\u017ale radzi\u0142 sobie te\u017c Lumbago, kt\u00f3ry z\u0142apa\u0142 kontakt muzyczny ze Zbyszkiem i przede wszystkim kontakt s\u0142owny z Jasiem. To co oni wyczyniali we dw\u00f3jk\u0119 by\u0142o tak \u015bmieszne, \u017ce szef obozu Wiesio T\u0119\u017cycki postanowi\u0142 powt\u00f3rzy\u0107 ca\u0142e to wydarzenie 25 pa\u017adziernika w klubie “Hi-Fi” Politechniki Gda\u0144skiej. Ju\u017c z honorariami dla wszystkich, oczywi\u015bcie. Koncert ten z planowanych dw\u00f3ch godzin przeci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 do trzech, czy czterech i by\u0142 tak rewelacyjny z powodu improwizacji s\u0142ownych Jasia Stefa\u0144skiego i Lumbagi, \u017ce nie przypominam sobie, czy widzia\u0142em dotychczas co\u015b lepszego. No, mo\u017ce Salon Niezale\u017cnych z Kleyffem i Tarkowskim… W\u0142a\u015bnie wtedy zapad\u0142a decyzja, \u017ce Lumbago b\u0119dzie gra\u0142 na sta\u0142e ze Zbyszkiem, Jasiem i Horacym. Jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej grupa przyj\u0119\u0142a nazw\u0119 “BEZ JACKA”.<\/p>\n
\/c.d.n.\/<\/p>\n
Olek Aleksander<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"